पुनले तालिवानीहरुलाई श्वास लिने फुर्सद पनि दिएनन् । पहिलो १७ ग्रिनेडबाट पुनले हमला गरे । जब ग्रिनेड सकियो एसए ८० सर्विस राइफल उठाइ तालिवानीमाथि दनादन गोली हान्न थाले । यस पश्चात तालिवानी लडाकुहरु ल्याण्डमाइन फाल्न समेत डराए ।
घटनालाई सम्झदैं पुनले भने, ‘एउटा तालिवानी लडाकु गार्ड हाउसबाट सटे टावर चढ्ने कोशिश गरिरहेको थियो, तब मलाई जसरी पनि त्यसलाई जमिनमा गिराउनु थियो । मैले त्यस लडाकुलाई त्यहाँबाट हटाउन सफल भए । तर, त्यसै बखत मेरो हतियारले मलाई धोका दियो । गोली नै चलेन । मैले मेसिनगनको ट्राइपड उठाए र तालिवानीहरुको अनुहारमा ताक्दैं हाने । जसका कारण दुश्मन लडाकु जमिनमा ढले ।’
पुनले ती लडाकुहरुसँग तबसम्म लडे जबसम्म थप सेना उनको मद्धतका लागि चौकी पुगेका थिएनन् । जब एक थप सेना घटनास्थलमा पुगे पुनले ३० जना तालिवानी लडाकु मारिसकेका थिए । आज उनी त्यस दिनका शब्दलहरु सुनाइरहेका छन् । उनका आँखाले आधाभन्दा धेरै त कथाको तस्विर ब्यस्त गर्छन् ।
ब्रिटेनकी महारानी एलिजाबेथ द्वितीयाले पुनको यो बहादुरीका लागि बकिंघम प्यालेसमा एक कार्यक्रममाझ उनलाई ‘कन्सपिक्युअस ग्यालेन्ट्री क्रस’ पुरस्कारबाट सम्मानित गरिन् ।
Post a Comment